در ایران باستان، در هر ماه، یک بار نام روز و ماه یکی می شدند. ایرانیان این روزها را جشن میگرفتند و شادی میکردند. این دوزاده جشن به نام ماهها، فروردینگان (19 فروردین)، اردیبهشتگان (2 اردیبهشتگاهنامه شمسی(کنونی) و 3 اردیبهشت گاهنامه باستانی ایران)، خردادگان (4 خرداد کنونی 6 خرداد ایران باستان) تیرگان (10 تیر کنونی و 13 تیر ایران باستان)، امردادگان (3 امرداد کنونی و 7 امرداد ایران باستان)، شهریورگان (30 امرداد کنونی و 4 شهریور ایران باستان)، مهرگان (10 مهر کنونی و 16 مهر ایران باستان)، آبانگان (4 آبان کنونی و 10 آبان ایران باستان)، آذرگان (3 آذر کنونی و 9 آذر ایران باستان)، دیگان (25 آذر، 2 و 9 دی کنونی - ٨، ١۶ و٢۴ دی ایران باستان)، بهمنگان (26 دی کنونی و 2 بهمن ایران باستان) و اسفندگان یا سپندارمذگان (29 بهمن کنونی و 5 اسفند ایران باستان) خوانده می شوند.
در کتاب ها و اسناد تاریخی آمده است که نیاکان ما در آن روزگاران ایران در هر سال 76 جشن داشتند. یک حساب کوچک کافیست تا دریابیم ایرانیان باستان در روزی که بودند... یا روز جشن بود، یا یکی دو روز از جشن قبلی گذشته بود، یا خود را برای جشن یکی دو روز آینده آماده می کرده اند!
شاد باشید.
