شاید بپرسید که چرا به یکباره به سراغ آخرین پادشاه هخامنشی رفتم؟!
این کار یک دلیل بیشتر ندارد! حتما متوجه شده اید که زمان اضافه کردن بعضی مطالب در این وبلاگ، همزمان با اتفاقی در دوران باستان ایران است...
این مطلب هم آنچنان فاصله ای با چند اتفاق تاریخی و مطالبی دیگر ندارد. پس گفتم بهتر است ابتدا راجع به شخصیت اصلی، یعنی "داریوش سوم" بیشتر بدانیم.
داریوش سوم آخرین پادشاه هخامنشی بود که از اسکندر مقدونی شکست خورد. او به نام "دارا" نیز مشهور است...
ادامه مطلب: داریوش سوم که بود، چگونگی پادشاه شدن، حکومتی ضعیف...
داریوش سوم که بین سال های ٣٨٠ تا ٣٣٠ پیش از میلاد مسیح می زیست، آخرین پادشاه هخامنشی بود.
داریوش سوم، که او را در کتب پهلوی «دارا» خواندهاند، فرزند آرسان (نوه ی داریوش دوم) و سی سی گامبین بود. هنگامی که در زمان اردشیر سوم دربارهٔ خاندان هخامنشی و شاهزادگان آن سخن میرفت نام داریوش سوم بر زبان نمیآمد. به این معنی که او را به چیزی نمیشمردند و اردشیر سوم وقتی که میخواست برای استقرار حکومت خود شاهزادگان مزاحم را براندازد او را به یاد نیاورد.
داریوش در دستگاه هخامنشی چاپاری بود که فرمانهای شاهنشاه را به والیان و فرماندهان ایالات میرساند. در یکی از جنگهای روزگار اردشیر، رشادتی از خود نشان داد که اردشیر او را «دلیرترین پارسیان» نامید و به قول ژوستن (تاریخنویس معروف) او را والی ارمنستان کرد.
درباره ی اینکه او چرا به تخت شاهنشاهی نشست سخنان بسیاری گفتهاند؛ اما آنچه به حقیقت نزدیکتر مینماید این است که باگواس، وزیر بزرگ دربار، او را با هر حیلهای بود به روی کار آورد تا عملاً خودش فرمانروای مطلق باشد. زیرا باگواس گمان کرده بود که داریوش شاهزاده زرنگی نیست و شاه نیرومندی نخواهد شد. اما هنگامی که داریوش بر تخت پادشاهی تکیه زد به نظرات باگواس هیچ توجهی نکرد و وزیر بزرگ که به خطای خود آگاهی یافته بود بر آن شد که داریوش را از میان بردارد. داریوش سوم از این تصمیم باخبر شد و او را احضار کرد و جام زهری به او نوشانید.
آغاز پادشاهی داریوش سوم با شروع حکومت اسکندر پسر فیلیپ در مقدونیه تقریباً مقارن است. و حقیقتاَ سیر تاریخ این پادشاه را رقیبی برای اسکندر قرار داد تا اسکندر زحمت آنچنانی برای جهانگشایی هایش نداشته باشد. داریوش سوم در سال ٣٣۶ پیش از میلاد بر تخت نشست و سلطنتی را آغاز کرد که دوران کوتاه آن پر از وقایع بزرگ بود. پایان زندگی او در حقیقت پایان امپراتوری بزرگ و متمدن هخامنشیان بود.
